Een verloren blogpost; Complimenten! 1

Vandaag kwam ik tussen mijn aantekeningen een stuk tekst tegen die ik langer dan een jaar geleden heb geschreven, maar nooit online heb gezet. Ik vond hem nog steeds aardig genoeg om te delen met jullie dus bij deze. Het stuk is geschreven ergens tegen het einde van mijn eerste master jaar en ik moest een hertentamen halen.. 

Afgelopen week had ik enorm veel stressmomenten, momenten van opluchting en daarop volgende blije momenten en weer dompers ivm slecht nieuws. Hoe bedoel je moodswings? Het gaat er op het moment nogal hectisch aan toe in mijn hoofd, maar er waren er wel momenten waardoor ik me toch even goed ging voelen!

Hectisch ivm een lastig tentamen. Ik was opgelucht, omdat het eindelijk achter de rug was en ik voorlopig niet meer zou hoeven stressen om tentamens. Ik kon genieten van de dag, want het zonnetje scheen en Aisha was jarig dus ik ging langs mijn werk om een cadeau samen te stellen voor haar. Op werk kreeg ik een zakje mee voor mezelf. De rest van de middag had ik genoten in de stad en even bij mijn schoonouders in de tuin gezeten. Ik voelde me goed! Bij thuiskomst keek ik de antwoorden van mijn tentamen na en het bleek dat ik hem toch onvoorstelbaar slecht had gemaakt. Omdat ik dit niet had verwacht sloeg het in als een bom. Happiness van niveau 1o tot -10 gedaald. Dramatisch als ik zo nu en dan kan zijn, ging ik in bed liggen met mijn telefoon op stil. Na een uur treuren ging ik uit bed om te douchen en herinnerde dat ik nog het zakje van werk had. Een aantal collega’s hadden anoniem persoonlijke complimenten opgeschreven op strookjes papier. Lieve complimenten die me op dat moment heel erg goed deden. Positieve complimenten over hoe ze over me dachten. Ik kon eigenlijk alleen maar denken hoe leuk en lief m’n collega’s zijn :).

Vandaag was weer een stressvolle dag. Een simpel mailtje van een PR bureau waarin stond dat ze onze blog gewoon leuk vinden en dat ik me geen zorgen hoef te maken deed me weer enorm goed. Hoe dan ook, we zijn vrouwen, af en toe een bevestiging kan iemand op bepaalde momenten toch best goed doen. Een bevestiging dat je collega’s je leuk vinden en fijn om mee te werken of ondanks weinig bezoekers toch uitnodigingen krijgen omdat je blog simpelweg leuk wordt gevonden…

Mijn punt is.. De manier waarop je iets overbrengt naar anderen, of dat nou als individu, groep of als organisatie is, kan heel erg invloed hebben op hoe iemand zich kan voelen. Dit weten we natuurlijk wel, maar staan er niet altijd bij stil! Geef zo nu en dan persoonlijk compliment aan de mensen in je omgeving! Het kost geen moeite en dat gevoel wat je een ander kan geven, kan net iemand zijn dag maken, ook al is het alleen maar een moment. Geloof het of niet, een ander blij maken, kan jezelf ook een goed gevoel geven.

Waarom ik dit schreef voor op Pop Your Color? Complimenten over je uiterlijk krijgen, dat je haar zo mooi zit is natuurlijk leuk, maar echt persoonlijke complimenten waardoor je alles even kan vergeten is bijzonder! Je kan iemand zijn zorgen, pijn, verdriet, stress of iets dergelijks niet wegnemen, misschien weet je niet eens dat iemand ergens mee zit, maar een compliment zo nu en dan kan toch voor een moment even alles doen vergeten!

Ik realiseerde in ieder geval dat ik een anderen vaker mag complimenteren!

the_best_compliments-1711.jpg